Co powiecie na… Trochę poezji?

Dzisiaj na Blogu zamiast normalnym wpisem, chcemy podzielić się wierszem inspirowanym Driadami.

Wdech…

Płuca wypełnia ciepłe, wilgotne powietrze…

Zalewa mieszanką magii z dozą tajemniczości…

Ciężko osadza głębiej wśród otulającej ciemności,

Wciąga w to co  nieznane i pierwotnie niebezpieczne…

Ciało pieszczone przez liście, przez trawy smagane,

Odwykłe już od dotyku wibrującej ziemi.

Trochę drażnione surowo a trochę rozpieszczane,

ogrzane złotymi prześwitami w dzikiej krainie cieni. 

Połączenie z Naturą. Unoszące wrażenie.

Z Matką, która tworzy, umacnia, rozwija

Choć wszystko przemija…

Powoli oswajasz, sięgasz po swe korzenie…

By znaleźć energię, która w Tobie drzemie.

Wydobyć i pokochać siłę kobiecości 

wśród naturalnej, nieokiełznanej dzikości.

By otworzyć serce dla wewnętrznej miłości,

By rozkwitać i z odwagą nabierać pewności…

Że to Ty dodajesz światu wyjątkowości.

aut. Klaudia Koralewska